trochię z archiwum

Żeby za lirycznie nie było, feee...

kolory

sąsiedztwa

Spośród wielu obrazków zbieranych u mnie na komputerze - zestawione według chronologii kolekcjonowania czasem układają się w dziwne, a apetyczne sekwencje. Poniżej przykładowe - co niechcący znalazło się obok siebie. Same śliczności.

od góry: lotokot, ? , Antonio Pollaiuolo, ? , Licheń


od góry: Patti Boyd&George Harrison, Linda Evans czyli nieodżałowana Crystal Carrington, nieznany obraz


od góry: pszczoły Frania de Latour, Gerard Philipe, Miś Colargol


od góry: drzeworyt Skoczylasa, Cecilia Bartoli


od góry: zespół Wham - równie nieodżałowany co Kristel K., fotografia F.C. Gundlacha, okładka płyty zespołu La Risonanza

pyszny!

...ale nie duet, a partia solo, a ciasto nie z masłem, a z margaryną.
Pyszne, tak czy owak.

http://www.youtube.com/watch?v=rISjBGOtHhs&feature=related

jeszcze jedno skojarzenie

nic takiego czyli (nie)udane zdjęcia i niespodzianka

Nieostre, nieefektowne, ale nieprzypadkowe. Pomyślane. Żadne lomo.
Dziś przypadkowo odkryłam (szukając informacji o pewnej płycie), że znakomity pianista Alexandre Tharaud to zarazem świetny fotograf. Niespodzianka! Na jego stronie można obejrzeć sobie "carnet de route" - w poetyce, która jest mi bardzo bliska.
http://www.alexandretharaud.com/

Piękne przykłady, jak całe zdjęcie jest wygrane zupełnym brakiem ostrości. Więcej - gdyby nie było ruszone, byłoby nieudane.
To sztuka zrobić dobre nieostre zdjęcie.
Ot, paradoksy.

A tu do posłuchania: pan fotograf Tharaud przy fortepianie. Gnosienne no. 1 Erica Satie. To tego wykonania szukałam na płycie.
http://www.youtube.com/watch?v=lgDPl6J3lIY&feature=PlayList&p=F3E60C19202458BB&index=2

a w judzkiej krainie...

poprzypalane

http://mariannaoklejak.blogspot.com/2009/12/gaga-zima-2009.html

Na szczęście nie serduszka - serduszka zdrowe.

światełka

Nie zamieściłam trzech świeczek w niedzielę - dziś za to kilka świateł napotkanych w domu. Takich zwyczajnych, codziennych. Tak zwane "nieudane zdjęcia".
Pozornie nieudane, to, co mimochodem, bywa ładne.



No dobrze, świeczki też będą.

kącik mody i stylu

Dziś prezentacja mojej niepowtarzalnej koszulki. Nazywa się Daisy (patrz metka), jest oczywiście made in china, a na przedzie prezentuje błąd ortograficzny.


No, uwielbiam tę koszulkę. Naprawdę.
Chciałoby się rzec: "czyste rzywe pienkno".

druga

...Niedziela Adwentu

trochę obłoków

niebo nad Ochotą

Claude Lorrain na okładce Le Musiche di Bellerofonte Castaldi



moja ilustracja do wiersza ks. Twardowskiego

Nie proszę o tę samotność najprostszą
pierwszą z brzega
kiedy zostaję sam jeden jak palec
kiedy nie mam do kogo ust otworzyć
nawet strzyżyk cichnie choć mógłby mi ćwierkać
przynajmniej jak pół wróbla
kiedy żaden pociąg pośpieszny nie śpieszy się do mnie
zegar przystanął żeby przy mnie nie chodzić
od zachodu słońca cienie coraz dłuższe
nie proszę Cię o tę trudniejszą
kiedy przeciskam się przez tłum
i znowu jestem pojedynczy
pośród wszystkich najdalszych bliskich
proszę Ciebie o tę prawdziwą kiedy ty mówisz przeze mnie
a mnie nie ma

pożegnanie listopada

Najchmurniejszy. A jednak światło w mroku. Czarne drzewa opryskane złotymi liśćmi, pod niskim ciężkim niebem. Tak wyostrzone, że nierzeczywiste. Nie jest, a dotykasz; jest, a to już co innego. Oto garść skojarzeń z chwil, gdzie właśnie "tu" mieszało się z "nie-tu". Gdy sami i niesami. I czuje się "jest", a do "bycia bardziej" się tęskni. Górnolotnie brzmi. Trudno. Ech...
Kilka fotografii podążających też tropem złotego, mrocznojesiennego baroku. Jest w późnolistopadowej aurze coś z wnętrza barokowego kościoła. Coś też z owej bliskości przemieszanej z nierzeczywistością.
Strasbourg

Neapol

Mediolan

Piotrkowice

Kraków

Kraków

Warszawa

Kraków

Wilno



A wczoraj pierwsza niedziela Adwentu.

A dziś - koncert Jaroussky'ego!
Barok na miejscu.

las - katedra

Każde w drugim się zawiera. Las jak katedra, katedra jak las.